Interventies tegen schooluitval: een ge(s)laagde aanpak? – opmaak meet- en evaluatiekader

Probleemstelling

Schooluitval ontstaat doorgaans via een cumulatief proces waarin factoren op leerling-, klas-, school- en contextniveau op elkaar inwerken. In Antwerpen ligt het aandeel leerlingen dat het secundair onderwijs zonder diploma of kwalificatie verlaat hoger dan gemiddeld in Vlaanderen. Stad Antwerpen zet daarom in op interventies op vier niveaus van de preventiepiramide: preventief, selectief, geïndiceerd en intensief.

Onderzoeksvraag

Hoe kan een wetenschappelijk onderbouwd, gebruiksvriendelijk en modulair meet- en evaluatiekader worden ontwikkeld waarmee de interventies tegen schooluitval systematisch kunnen worden opgevolgd en geëvalueerd, met aandacht voor verschillen in doelgroep, interventielogica en analyseniveau?

Onderzoeksaanpak

De ontwikkeling verloopt in drie fasen. 

1. Eerst reconstrueren de onderzoekers samen met de praktijk voor elk van de vijf interventies een programmatheorie en effectketen.
2. Vervolgens worden deze samengebracht in een overkoepelend impactkader of Theory of Change, waarin gedeelde en interventiespecifieke uitkomsten, mechanismen en informatiebehoeften worden verduidelijkt.
3. In de derde fase worden een beperkte set indicatoren, passende databronnen en bestaande of aangepaste instrumenten geselecteerd en samengebracht in een gemeenschappelijke kern en gerichte meetmodules. 

Het ontwerp wordt getoetst met toekomstige gebruikers. De evaluatielogica richt zich op vastgestelde verandering en aannemelijke contributie, niet op bewezen causale attributie.

Output

Uiterlijk 31 december 2026 worden vijf interventiespecifieke programmatheorieën, een overkoepelend impactkader, een modulair meet- en evaluatieinstrument, een overzicht van de benodigde modules per interventie, een verslag van de toetsing en een operationeel meet- en evaluatieprotocol opgeleverd.